Takip edenler hatirlayacaktir birayla yemek pisirme dersi uzerine yazdigim blogda isin sirrinin ascida degil tavada oldugunu kesfetmistim. En azindan isinin erbabi ascilardan olayin bu yonde olduguna dair tuyolar almistim. Uzun arayislar sonucunda (amazon'da bulup ismarlasam mi gidip kendim mi alsam diye kararsiz kalip, amazon'dan gelmesini beklemeyi istemeyip, west philly'nin altini ustunu getirip bulamayip, center city'de satan dukkanin vitrininde gorup pazar gunu diye kapali oldugu icin kapisindan donmek vs... bi de sonunda ilk dusundugumden 2 hafta sonra amazon'dan 6-7 dolar da pahaliya aldim) sukran gunu bahanesiyle kendime bir tava edindim.
Bazilariniza malum bu sene sukran gunuyle kurban bayrami denk geldi. Dunya alem (sevgilim dahil) evinde aile ziyafetleri cekmekteyken ben evde tek basima pineklemekteyim. Dun Sukran Gunu oncesi bi buhranlar basti sonunda dellenip evden cikip Comcast'ten yedigim ayda 10 dolarlik kiralik modem ve cable box sacmaligina son vereyim diye 2.3 millik yagmur altinda bir yuruyuse ciktim. Comcast'te isim bitince de onumden tesadufen gecen ilk otobuse atlayip sehir merkezine gidip bu tavayi satan ama son gittigimde kapali olan yere ugrayip aldim. Ardindan hizimi da alamayip Jim's'den sonunda bir Philly Cheese Steak de yedim ama konumuz bu degil (ama yemekten bahsediyorsak eger sunu demeliyim ki Philadelphia'ya gelip de Jim's'den Philly Cheese Steak yemeyen hincaldir uluctur). Ilk izlenim olarak bu tavanin son derece agir oldugunu soyleyebilirim. Yani oyle boyle degil alistigimiz bildigimiz teflon vb. tavalarla alakasi yok. Acikcasi tartmadim ama bir 5 kilo falan cekiyor olabilir, daha fazla ciksa sasirmam.
Satan yerde Lodge marka vardi onu aldim. Amazon'da da Lodge almayi dusunuyordum zaten. Uzerinde detayli olarak nasil bakilmasi gerektigi yazmakta. Eger bakimi iyi yapilirsa vasiyetle birakiliyor cocuklara miras kaliyormus. Hadi len dicektim ama nette bi suru insan bana anadan babadan miras diye yazmis ondan ciddi olabilir. Zaten mantikli, bildigin 5 kilo demir yigini cizilmez etmez yani. Zaten bakimi da cok zor degil. Bir defa en onemlisi sabunla yikamiyoruz. Deterjan hic surmuyoruz. Daha pek sogumadan elde fircayla yikaniyor ondan sonra da hemen kurulanip hala sicakken ustune yag suruluyor. Ben bunun icin su fis fis yaglardan aldim rahat oldu bayagi.
Efendim gelelim isin heyecanli kismina. Internetten okudugum kadariyla insanlarin yaptigi ana hata pisirdikleri etleri bunun ustune tava daha kizmadan koymaya kalkmalariydi. Yukarda bahsedildigi gibi tavayi ilk kullanmadan usulune uygun yikadim yagladim. Ondan sonra garanti olsun diye bir 7 dakika sonuna kadar acik ateste kizdirdim. Ardindan son 3.5 saattir marine olmakla mesgul olan sirloin biftegimi attim uzerine. Yaklasik 275 gram civarinda kalin bir biftekten bahsediyoruz. 4,5 dakka gectikten sonra cevirmek suretiyle 9 dakika pisirince simdiye kadar evde yaptigim en iyi pismis biftek tabagimdaydi. Rahatca soyleyebilirim ki bu tava aradigimda degdi. Restoranda da yaptiklarinda onume bunun kadar bir sey koyuyorlar zaten. Hatta gaza gelip iddia edebilirimki Turkiye'de yedigim herhangi bir biftekten iyiydi yahu :)
Tek handikap marinemin Worcestershire sosu biraz fazla kacmis. Aslinda bu biftegi iki kisilik almistim sevgilimle yeriz diye ama o burada olmadigi icin yarin ilk denemenin ardindan tecrubeli bir ikinci denemede bulunmayi dusunuyorum. Bu defa marinemde daha az worcestershire sosu ve pale ale yerine guiness olacak.
Iddiaya gore bu tavada sebze falan da yapmak guzel oluyormus bir ara onu da denerim. Bu arada biftegin uzerinde mangaldan aliskin oldugumuz izgara izleri cikiyor o da ayri bir haz veriyor gorunce. Bir dahaki hedef kofte harci alip onu yapmak olabilir. Tabi benim evde yalniz kalinca kendimi odev yerine bulasik yikayip yemek pisirme ve tarifi uzerine blog yazmaya vermis olmam da ayri bir blog konusu olsun.
Ilgilisine marinemi de yazayim deneyin fena olmuyor
- Yarim sise Pale Ale (ben evde Pale Ale vardi oyle yaptim ama pilsen daha iyi olabilir gibi geliyor, yarin da evde guinness var diye guiness yapacam o konuda da bi guncelleme gecerim belki kisa)
- 100-150 ml kadar domates suyu (konserve kutulardakinden baharatli soslu olmasi daha iyi)
- 2 tatli kasigi worcestershire sosu (ben bugun 2 koydum fazla geldi yarin 1 koyacam)
- 2 cay kasigi tabasco sos (ya da herangi bir aci biber sosu)
- 2 dis sarimsak
- 2 taze kekik yapragi (bende taze kekik yapragi yoktu kuru bildigimiz kekik koydum cok fark etmedi)
bunlari bir buzdolabi torbasinin icine koyun icine de biftegi atin eger biftekler buyuk gelip malzeme doldurmuyorsa goz karari ayarlarsiniz ama worcestershire sosu ve domates suyuna nazaren birayi daha fazla arttirmak daha iyi olabilir gibi geliyor bana. biftek ve marine torbanin icindeyken icindeki havayi cikarip torbayi kapatin. sonra soyle bir calkalayin ki biftek iice bulansin marineye. torbayi buzdolabina koyup 2-4 saat arasi tuttun mu oluyo. Arada bir torbanin yonunu cevirmek faydali olabilir.
Cikarinca tavaya koymadan biftek uzerine toz hardal, tuz ve karabiber koymak iyi olacaktir. Bahsettigim izgara tavada 10 dakkada az pismis oluyor.
Afiyet olsun.
27.11.09
24.11.09
Bir Yuksek Lisans Ogrencisi olarak hayat(ta kalmak)
Az once bir arkadas ile yasadigim basit ve aslinda anlamsiz bir diyalog ardindan bloguma yuksek lisans ogrencisi olmak hakkinda gectigimiz 1.5 yil icinde deneyimlerimden bahsederek bir seyler yazmaya karar verdim. Sonucta herkesin hayati gecirdigi deneyimler kendine ozgu oluyor ve benim bahsettigim seyler sadece sosyolojiye kisitli bile olabilir (yine de sosyal bolumler ve hatta yuksek lisans okumanin geneline hitap ettigini dusunuyorum) ama yine de belki birilerinin ilgisini ceker yardimi olur ya da reaksiyon gosterip fikir paylasir. Sonucta bir sene pilot surusu yaptiktan sonra bu sene yeni bir mekanda yeniden sifirdan doktoraya basladigim icin ulan simdiki aklim olsaydi boyle yapardim dedigim seyleri yaparak kariyerimi cizmeye calisiyorum.
Oncelikle arkadasimla yasadigim diyalogdan baslayayim. Sosyoloji doktorasina baslayinca ders basina haftada 250 sayfa okumak standart haline geliyor dersem pek abartmis olmam. Tabi 250 ortalama olarak alabiliriz. Bazen bazi dersler haftada 120-130 sayfa verebilirken kimi haftalar onumuze 500 sayfalik bi kitabin hadi oku da gel diye konuldugu da oluyor. Arkadasima 'Yarin ders var mi?' diye sordum (malum sukran gunu oldugu icin bir cok ders iptal oldu), o da bana 'Var tabi daha okumaya baslamadin mi yoksa?' diye asiri sasirmis bir cevap verdi. Ben de bu asiri reaksiyonu fazla umursamadan, 'Baslamadim ama zaten dersten haberim olsa da okumaya bu aksam baslardim, daha once cogu bolumunu okudugum bir kitap, hem 200-300 sayfa bisi okunur nolacak' deyip ofisime bu blogu yazmaya gectim. Iste sanirim bu diyalog birazcik gecen sene ki toy doktora ogrencisi ben ile bu seneki deneyimli ben arasindaki bir diyalog gibi oldu.
Iyi bir akademisyen olmak icin (en azindan sosyoloji genelinde) klasik teoristlerin genel gecer kuramlarina hakim olmak, bir yandan guncel teoristlerin ne dediklerini bilmek ve bunlarin tamaminin gunluk arastirmalarda nasil uygulandigini takip etmenin sart oldugu bir gercek. Ancak bir doktora ogrencisi olarak butun bunlari ogrenmenin yanisira en on planda gelen sey meslege sosyalizasyon donemini basariyla atlatirken CV'ye de is bulabilecek kadar satir doldurabilmek. Ilk iki senede verilen yuksek lisans doneminin de amaci materyali yalayip yutmaktan cok sosyalizasyona gecisi hizlandirmak. Her hafta ogrenciye verilen (4 dersten) yaklasik 1200 sayfalik okumanin nasil bir hizda yapilacagina kisa surede adjust etmek gerekiyor. Eger o haftanin okumalari benim icin gelecekte yazacagim tez vs. icin birincil dereceden onemlisi ise incik cincik edip gerekirse 30 sayfaya bir gun harcayip duzenli notlar alip 3 sene sonra geri donulmek uzere dosyalamak mantikliyken eger teori dersinde ogrendikten sonra milletle bardayken entel muhabbetlerde (evet biz nerd'ler bira icerken oyle ya da boyle teori tartismaya basliyoruz, yapilan empirical is bira konusu olmaz ama toplumsal teoriler uzerine atip tutmak cakirkeyifken iyi giden bir is) deginilip ustunde fazla durulmayacak bir noktaysa da ona gore ana fikiri anlayip hayata devam etmek onemli.
Bu noktada ister istemez gecen sene tezini yazma asamasinda olan bir arkadasimin bana verdigi nasihati hatirlamadan gecemeyecegim, "Yuksek lisansta en onemli neyi okudugun degil neyi okumamaya karar verdigindir." Biraz acmak gerekirse kimse haftada 1200 sayfayi hatmedip her sayfa hakkinda analitik cikarimlar yapmayi uzun vadede surduremez (ilk bir kac hafta gercekten iyi performans sergileniyor ama bir sure sonra beyin algilayamiyor), o yuzden her seyi okuyup ustune tartismaktansa, her seyi okumadan onemli kisimlari aradan bulup cikarip onlari detayli gozden gecirmeyi ogrenmek gerekiyor. Zaten artik lise ya da universitede olmadigimiz icin kimse bize okudugumuz uzerinden sinav da yapmiyor, ders sonunda bir makale yaziliyor ve o makale genelde sadece 12 haftalik bir dersin 3-4 haftalik materyali uzerinden cikiyor. Yalniz yanlis anlasilmasin 3-4 haftalik okurum kalan 8 haftaya zaten ihtiyacim yok yaklasimi degil bahsettigim. Zaten boyle bir yaklasimda olacak kimsenin doktora yapma fikrini ciddi sekilde gozden gecirmesi saglikli olur diye dusunuyorum. Sonucta bu isi severek ve ilgilenerek yapmak lazim yoksa daha cok para kazanilan daha duzenli calisilabilen bir alternatif bulunabilir.
Ikinci deginmek istedigim onemli bir nokta da bu duzenli calisma vs. durumuyla ilgili. Doktoraya baslayinca, ozellikle ilk 2 senenin ardindan her sey tamamen ogrencinin kendi disiplinine kaliyor. Yani birileri gelip hadi bakalim arastirma konunu kabul ettik 3 sene calis yaz gel diye kisiyi ortama salinca o 3 seneyi ps3 oynayarak gecirmemek onemli bir durum. Ancak bir yandan da oteki ekstremden de kacinmak gerekiyor. Yani en az 5 senelik bir ogrencilik sozu veriliyor ve ogrenci olmak ilkokuldayken de doktorada da bir konuda hic fark etmiyor. Surekli ev odevi var. Hatta doktora bir bakima 3 senelik bir odevi sayilir. Bu noktada yasitlarla karsilastirinca doktoranin hic bir zaman sabah 9-aksam 5 bir is olmasi mumkun degil. Otesinde deadline'lari da genelde en azindan 4 aylik olmaya basliyor. Bu sebepten dolayi da insani duzensiz bir hayata dogru itmeye bayagi meyilli. Haftaicleri dolu degil, hafta sonlari tam tatil sayilmaz... Uzun vadeli planlar yapip duzene bagli kalinmazsa gercekten insanin psikolojisi bayagi bozulabilir. Bu yuzden sosyal hayata ozen gostermek lazim. Ne bileyim sinemaya gitmeli, tiyatrolari kacirmamali, konserleri takip etmeli haftada en az bir arkadaslarla bulusup bir iki bira bir sey icmeli. Cunku insanin kendine her gun abi cok isim var cikmam mumkun degil demesi soz konusu. Bir sure sonra haftalarca kayda deger hic bir sosyal aktivitede bulunulmadigini fakat aptal saptal bilimum dizinin yakindan takip edildigini farkina variyor insan. Oyle olunca da ister istemez yaptigi isten soguyor. Buna izin vermemek lazim. Insan hayatinda bir OSS stresi bile fazla, doktoranin her gununun OSS stresine donmesine izin vermemeli.
Ucuncu bir onemli konu ise insanlarla iyi iliskiler kurmak. Bundan kastim yanlis anlasilmasin herkesi sevin sevgi pitircigi olun diye bir soylemim yok burada. Sadece genel olarak doktoraya ilk baslayinca hem yeni bir ortama gelindiginden hem de kendi alanindan cok onemli isler yapmis olan insanlarla sik sik ayni ortamda bulunuldugu icin ozellikle ilk 1-2 sene icin ogrencilerde ciddi bir cekingenlik oluyor. Iste bu cekingenligi erken uzerinden atabilmek uzun vadede cok sey kazandiriyor. Cok sosyal olarak yetenekli olmanin bile gerekli oldugunu dusunmuyorum. Bu sene cekine cekine caldigim 3-5 kapinin bana hem sembolik hem de fiilen acik oldugunu gormek beni cok sasirtti. Ben 'oha bu insanlar cok asmis asiri zeki insanlar karsilarinda ne diyebilirim ki ne desem aptal biri gibi gozucekecem' diye dusunurken aslinda durumun pek oyle olmadigini, o insanlarin da benimle en az onlar kadar ilgili oldugunu gordum. Sonucta bir cok hoca kendi arastirmalarina yardimci olacak asistan oluyor. Kendi konulariyla ilgilenen insanlarin departmanda bulunmasi onlarin da hosuna giden bir sey oluyor. Ya da belki ben cok sansliyimdir bilmiyorum ama iki farkli enstitutude kapisini caldigim dort hocadan da is buldum simdiye kadar. Hic birinde de gidip kendimin cok zeki oldugunu kanitlamak durumunda kalmadim. Ben sunlarla sunlarla ilgiliyim vs. gibilerden eblemem yeterli oldu. Zaten konusmak istemeyen, ilgisiz olarak hocalardan da uzun vadede ne kadar verim alinabilir bir soru isareti. Boyle bir deneyim bile insana bir sey kazandirabilir.
Sonucta ozetle, rahat olmak, oncelikleri iyi belirlemek ve girisken olup insanlarla tanismaktan cekinmemek onemli seyler. En onemlisi neyle ilgili oldugunu ne yapmayi sevdigini bilmek ama. Eger doktora yapacaksan ve yapacagin dalla cok ilgin alakan yoksa, is olarak gorup sevmiyorsan birakip gitmek en iyisi cunku alternatif isler cok daha iyi getiri saglayabilir.
Oncelikle arkadasimla yasadigim diyalogdan baslayayim. Sosyoloji doktorasina baslayinca ders basina haftada 250 sayfa okumak standart haline geliyor dersem pek abartmis olmam. Tabi 250 ortalama olarak alabiliriz. Bazen bazi dersler haftada 120-130 sayfa verebilirken kimi haftalar onumuze 500 sayfalik bi kitabin hadi oku da gel diye konuldugu da oluyor. Arkadasima 'Yarin ders var mi?' diye sordum (malum sukran gunu oldugu icin bir cok ders iptal oldu), o da bana 'Var tabi daha okumaya baslamadin mi yoksa?' diye asiri sasirmis bir cevap verdi. Ben de bu asiri reaksiyonu fazla umursamadan, 'Baslamadim ama zaten dersten haberim olsa da okumaya bu aksam baslardim, daha once cogu bolumunu okudugum bir kitap, hem 200-300 sayfa bisi okunur nolacak' deyip ofisime bu blogu yazmaya gectim. Iste sanirim bu diyalog birazcik gecen sene ki toy doktora ogrencisi ben ile bu seneki deneyimli ben arasindaki bir diyalog gibi oldu.
Iyi bir akademisyen olmak icin (en azindan sosyoloji genelinde) klasik teoristlerin genel gecer kuramlarina hakim olmak, bir yandan guncel teoristlerin ne dediklerini bilmek ve bunlarin tamaminin gunluk arastirmalarda nasil uygulandigini takip etmenin sart oldugu bir gercek. Ancak bir doktora ogrencisi olarak butun bunlari ogrenmenin yanisira en on planda gelen sey meslege sosyalizasyon donemini basariyla atlatirken CV'ye de is bulabilecek kadar satir doldurabilmek. Ilk iki senede verilen yuksek lisans doneminin de amaci materyali yalayip yutmaktan cok sosyalizasyona gecisi hizlandirmak. Her hafta ogrenciye verilen (4 dersten) yaklasik 1200 sayfalik okumanin nasil bir hizda yapilacagina kisa surede adjust etmek gerekiyor. Eger o haftanin okumalari benim icin gelecekte yazacagim tez vs. icin birincil dereceden onemlisi ise incik cincik edip gerekirse 30 sayfaya bir gun harcayip duzenli notlar alip 3 sene sonra geri donulmek uzere dosyalamak mantikliyken eger teori dersinde ogrendikten sonra milletle bardayken entel muhabbetlerde (evet biz nerd'ler bira icerken oyle ya da boyle teori tartismaya basliyoruz, yapilan empirical is bira konusu olmaz ama toplumsal teoriler uzerine atip tutmak cakirkeyifken iyi giden bir is) deginilip ustunde fazla durulmayacak bir noktaysa da ona gore ana fikiri anlayip hayata devam etmek onemli.
Bu noktada ister istemez gecen sene tezini yazma asamasinda olan bir arkadasimin bana verdigi nasihati hatirlamadan gecemeyecegim, "Yuksek lisansta en onemli neyi okudugun degil neyi okumamaya karar verdigindir." Biraz acmak gerekirse kimse haftada 1200 sayfayi hatmedip her sayfa hakkinda analitik cikarimlar yapmayi uzun vadede surduremez (ilk bir kac hafta gercekten iyi performans sergileniyor ama bir sure sonra beyin algilayamiyor), o yuzden her seyi okuyup ustune tartismaktansa, her seyi okumadan onemli kisimlari aradan bulup cikarip onlari detayli gozden gecirmeyi ogrenmek gerekiyor. Zaten artik lise ya da universitede olmadigimiz icin kimse bize okudugumuz uzerinden sinav da yapmiyor, ders sonunda bir makale yaziliyor ve o makale genelde sadece 12 haftalik bir dersin 3-4 haftalik materyali uzerinden cikiyor. Yalniz yanlis anlasilmasin 3-4 haftalik okurum kalan 8 haftaya zaten ihtiyacim yok yaklasimi degil bahsettigim. Zaten boyle bir yaklasimda olacak kimsenin doktora yapma fikrini ciddi sekilde gozden gecirmesi saglikli olur diye dusunuyorum. Sonucta bu isi severek ve ilgilenerek yapmak lazim yoksa daha cok para kazanilan daha duzenli calisilabilen bir alternatif bulunabilir.
Ikinci deginmek istedigim onemli bir nokta da bu duzenli calisma vs. durumuyla ilgili. Doktoraya baslayinca, ozellikle ilk 2 senenin ardindan her sey tamamen ogrencinin kendi disiplinine kaliyor. Yani birileri gelip hadi bakalim arastirma konunu kabul ettik 3 sene calis yaz gel diye kisiyi ortama salinca o 3 seneyi ps3 oynayarak gecirmemek onemli bir durum. Ancak bir yandan da oteki ekstremden de kacinmak gerekiyor. Yani en az 5 senelik bir ogrencilik sozu veriliyor ve ogrenci olmak ilkokuldayken de doktorada da bir konuda hic fark etmiyor. Surekli ev odevi var. Hatta doktora bir bakima 3 senelik bir odevi sayilir. Bu noktada yasitlarla karsilastirinca doktoranin hic bir zaman sabah 9-aksam 5 bir is olmasi mumkun degil. Otesinde deadline'lari da genelde en azindan 4 aylik olmaya basliyor. Bu sebepten dolayi da insani duzensiz bir hayata dogru itmeye bayagi meyilli. Haftaicleri dolu degil, hafta sonlari tam tatil sayilmaz... Uzun vadeli planlar yapip duzene bagli kalinmazsa gercekten insanin psikolojisi bayagi bozulabilir. Bu yuzden sosyal hayata ozen gostermek lazim. Ne bileyim sinemaya gitmeli, tiyatrolari kacirmamali, konserleri takip etmeli haftada en az bir arkadaslarla bulusup bir iki bira bir sey icmeli. Cunku insanin kendine her gun abi cok isim var cikmam mumkun degil demesi soz konusu. Bir sure sonra haftalarca kayda deger hic bir sosyal aktivitede bulunulmadigini fakat aptal saptal bilimum dizinin yakindan takip edildigini farkina variyor insan. Oyle olunca da ister istemez yaptigi isten soguyor. Buna izin vermemek lazim. Insan hayatinda bir OSS stresi bile fazla, doktoranin her gununun OSS stresine donmesine izin vermemeli.
Ucuncu bir onemli konu ise insanlarla iyi iliskiler kurmak. Bundan kastim yanlis anlasilmasin herkesi sevin sevgi pitircigi olun diye bir soylemim yok burada. Sadece genel olarak doktoraya ilk baslayinca hem yeni bir ortama gelindiginden hem de kendi alanindan cok onemli isler yapmis olan insanlarla sik sik ayni ortamda bulunuldugu icin ozellikle ilk 1-2 sene icin ogrencilerde ciddi bir cekingenlik oluyor. Iste bu cekingenligi erken uzerinden atabilmek uzun vadede cok sey kazandiriyor. Cok sosyal olarak yetenekli olmanin bile gerekli oldugunu dusunmuyorum. Bu sene cekine cekine caldigim 3-5 kapinin bana hem sembolik hem de fiilen acik oldugunu gormek beni cok sasirtti. Ben 'oha bu insanlar cok asmis asiri zeki insanlar karsilarinda ne diyebilirim ki ne desem aptal biri gibi gozucekecem' diye dusunurken aslinda durumun pek oyle olmadigini, o insanlarin da benimle en az onlar kadar ilgili oldugunu gordum. Sonucta bir cok hoca kendi arastirmalarina yardimci olacak asistan oluyor. Kendi konulariyla ilgilenen insanlarin departmanda bulunmasi onlarin da hosuna giden bir sey oluyor. Ya da belki ben cok sansliyimdir bilmiyorum ama iki farkli enstitutude kapisini caldigim dort hocadan da is buldum simdiye kadar. Hic birinde de gidip kendimin cok zeki oldugunu kanitlamak durumunda kalmadim. Ben sunlarla sunlarla ilgiliyim vs. gibilerden eblemem yeterli oldu. Zaten konusmak istemeyen, ilgisiz olarak hocalardan da uzun vadede ne kadar verim alinabilir bir soru isareti. Boyle bir deneyim bile insana bir sey kazandirabilir.
Sonucta ozetle, rahat olmak, oncelikleri iyi belirlemek ve girisken olup insanlarla tanismaktan cekinmemek onemli seyler. En onemlisi neyle ilgili oldugunu ne yapmayi sevdigini bilmek ama. Eger doktora yapacaksan ve yapacagin dalla cok ilgin alakan yoksa, is olarak gorup sevmiyorsan birakip gitmek en iyisi cunku alternatif isler cok daha iyi getiri saglayabilir.
9.11.09
Doktora hayati
Philadelphia'ya geldigimden beri adam gibi bir sey yazamadim. Son derece dolu dolu bir yaz gecirmeme ragmen o konuda da bloglar bir turlu cikmadi malesef. Ali beni Wacken blog'undan dolayi sildi sanirim... Belki bir ara yine yazar bahsederim izlenimlerimden ama Wacken'dan doner donmez ucaga atlayip Philadelphia'ya geldim ve buraya adaptasyon da dusundugum kadar hizli olamadi malesef. Yavas yavas sonunda hayatimi bir duzene sokmaya basliyorum ama duzen vs. derken neredeyse Ilk donemin sonuna gelmeye basladik paper'lar finaller vs.'ler ufukta gozuktu coktan yeni bir kaotik donem baslayacak.
Son zamanlarda Can'in blog'unu severek takip etmekteyim. En sonunda ozenip ben de bloglara geri donus yapayim dedim. Kendisi tirmanma isine yeniden girismis. Bizim de burada gym'de tirmanma duvari varmis senelik uyeligi 150 dolar sanirim gelecek ay basinda (ya da departmandan reimbursement param yatinca) uye olacagim. Bana belay eden biri nasil bulunacak bilmiyorum ama ayarlarsam guzel olur gibi geliyor. Tabi tirmanmaya nerden zaman bulup da araya sikistiracam konusu hala bi beni merak ettiren durum olsa da galiba insan kendini disiplin ettirecek bir sey bulunca programini daha siki tutunca her seye daha cok zaman kaliyor. O bakimdan bu PhD hayati biraz daha zor sanirim. Haftada 3 ders olunca sadece topu topu 9 saat falan programli kalan her seyi ayarlamak kisiye dusuyor. Neyse iste adaptasyon sureci de bundan ibaret yavas yavas isler rayina oturuyor diye umuyorum.
Ev ihtiyaclarini coklukla bitirdim bu da baya rahatlamama sebep oldu. Mikrodalga, kettle vs. gibi kucuk ihtiyaclar disinda butun ev demirbaslari tedarik edilmis oldu. En son Rock Band 2 aldim her sey tamam! Mikrodalga konusunda ikilemlerde kalmis durumdayim. Alsam bi turlu almasam bir turlu. Acikcasi mutfagimda pek mikrodalga koyabilecek bir yerim yok. Cok kucuk bir tane alabilirim belki ama yine de mutfakta mikrodalganin gerekliligine emin degilim. Insani biraz tembellestiriyor sanki. Gerci eve yemek ismarlayinca artakalanlari isitmak icin iyi oluyor ama cogunlukla onlari okula goturup yiyorum okulda da mikrodalga var zaten. Buraya gelmeden annem ocakta isitilabilen saklama kaplari gostermisti bana belki bu gittigimde onlardan alsam iyi olabilir.
Bu blog bekledigimden fazla uzadi. Bitirmeden son bir tavsiyede bulunayim mutfak gereclerinden bu kadar bahsederken. Grilling pan diye bir sey var. Restoranlarda yedigimiz lezzetli izgara biftekler meger genelde bunlarla yapiliyormus. Tamamen dokme demir olmasina dikkat etmek gerekiyor. Cast iron grilling pan diye netten ararsaniz ne oldugunu gorebilirsiniz. Cok pahali degil ve muthis yararli bir alet. Cok lezzetli biftekler pisirilebiliyor bunlar yardimiyla. Hele o biftegi pisirmeden once soyle 12-48 saat arasi Guinness'e yatirirsaniz daha da guzel. Afiyet olsun diyerek bitiriyorum.
Son zamanlarda Can'in blog'unu severek takip etmekteyim. En sonunda ozenip ben de bloglara geri donus yapayim dedim. Kendisi tirmanma isine yeniden girismis. Bizim de burada gym'de tirmanma duvari varmis senelik uyeligi 150 dolar sanirim gelecek ay basinda (ya da departmandan reimbursement param yatinca) uye olacagim. Bana belay eden biri nasil bulunacak bilmiyorum ama ayarlarsam guzel olur gibi geliyor. Tabi tirmanmaya nerden zaman bulup da araya sikistiracam konusu hala bi beni merak ettiren durum olsa da galiba insan kendini disiplin ettirecek bir sey bulunca programini daha siki tutunca her seye daha cok zaman kaliyor. O bakimdan bu PhD hayati biraz daha zor sanirim. Haftada 3 ders olunca sadece topu topu 9 saat falan programli kalan her seyi ayarlamak kisiye dusuyor. Neyse iste adaptasyon sureci de bundan ibaret yavas yavas isler rayina oturuyor diye umuyorum.
Ev ihtiyaclarini coklukla bitirdim bu da baya rahatlamama sebep oldu. Mikrodalga, kettle vs. gibi kucuk ihtiyaclar disinda butun ev demirbaslari tedarik edilmis oldu. En son Rock Band 2 aldim her sey tamam! Mikrodalga konusunda ikilemlerde kalmis durumdayim. Alsam bi turlu almasam bir turlu. Acikcasi mutfagimda pek mikrodalga koyabilecek bir yerim yok. Cok kucuk bir tane alabilirim belki ama yine de mutfakta mikrodalganin gerekliligine emin degilim. Insani biraz tembellestiriyor sanki. Gerci eve yemek ismarlayinca artakalanlari isitmak icin iyi oluyor ama cogunlukla onlari okula goturup yiyorum okulda da mikrodalga var zaten. Buraya gelmeden annem ocakta isitilabilen saklama kaplari gostermisti bana belki bu gittigimde onlardan alsam iyi olabilir.
Bu blog bekledigimden fazla uzadi. Bitirmeden son bir tavsiyede bulunayim mutfak gereclerinden bu kadar bahsederken. Grilling pan diye bir sey var. Restoranlarda yedigimiz lezzetli izgara biftekler meger genelde bunlarla yapiliyormus. Tamamen dokme demir olmasina dikkat etmek gerekiyor. Cast iron grilling pan diye netten ararsaniz ne oldugunu gorebilirsiniz. Cok pahali degil ve muthis yararli bir alet. Cok lezzetli biftekler pisirilebiliyor bunlar yardimiyla. Hele o biftegi pisirmeden once soyle 12-48 saat arasi Guinness'e yatirirsaniz daha da guzel. Afiyet olsun diyerek bitiriyorum.
26.8.09
Philadelphia
In Philly. After a long and what seemed like a never-ending and very tiring journey that took about 2.5 years. Maybe it took 6 years... depending on the perspective. What happens from now on is a mystery waiting to be revealed in a couple of weeks. I reckon it's a good time to end the silence.
1.5.09
Rock yıldızı değil ağır işçiler
Yapılan araştırmaya göre davulcular bir oduncu kadar terliyor, gitar çalanlar boksör kadar yoruluyor
HELSİNKİ - Rock yıldızı olmak birçok gencin hayalini süslerken Finlandiya’da yapılan bir araştırma, konserlerde salonu doldurmaya çalışmanın ve şarkı listelerinin tepelerinde dolaşma stresinin bir rockçıyı fiziki olarak tükettiğini ortaya çıkardı.
Finlandiya İş Yeri Hekimliği Enstitüsü tarafından yapılan ve ülkenin en popüler rock gruplarından punk triosu Apulanta’nın denek olarak kullanıldığı araştırmada, stresin vücuttaki etkisini ölçmek için grup üyeleri üzerinde bir dizi tıbbi test yapıldı. Grup üyelerinin ateşlerini, tansiyonları ve nabızlarını geçen şubatta verdikleri iki konser boyunca ölçerek kayda geçiren doktorlar bu verileri müzisyenlerin normal sağlık verileriyle kıyasladılar. Sonuçta rock yıldızının parıltılı yaşamının, bir ağır işçinin kadar yıpratıcı olduğu görüldü.
Fin araştırmacılar, "Gitarist gibi solistin yaşamı da, kürekle çukur kazan, hamallık yapan veya bilek gücüyle çalışan birisininki kadar dayanılması güç" dediler.
Davulcunun bir oduncu veya bir duvar ustası kadar terlerken, gitarının tellerine tüm gücüyle basan bas gitarcının bir oduncu veya bir boksör kadar yorulduğuna işaret eden araştırmacılar, grup üyelerinin konser sırasında nabızlarının ve vücut sıcaklıklarının çok yükseldiğini belirttiler.
Araştırmada, 90 dakikalık bir konserde grup üyelerinin vücut sıcaklıklarının 38 dereceyi aştığı ve nabızlarının dakikada 128 ve 144 arasında attığı tespit edildi.
Grubun davulcusu 31 yaşındaki Sipe Santapukki, doktorların araştırmalarının, 1991’den bu yana müzik yapan ve bir düzine albüm çıkaran gruplarının şevkini kıramayacağını söyledi. (aa)
Haber muthis de... Davulcunun sevkine hayran oldum :)
27.4.09
Son Gunler
Bir suredir bu blog'u bayagi boslamis durumdayim. Bir donemin sonu ve yeni bir donemin baslangicindan oturu olusan streste buraya bir seyler cizittirecek zamanim kalmadi. 30'undan itibaren McGill'den resmen olmasa da en azindan asistanlik olarak baglarimi koparacagim. 30'una kadar son essay'imi de kicimi kaldirip yazarsam akademik sorumluluklarim da pek kalmis olmayacak ve resmi okuldan ayrilma dilekcemi de veririm.
Su anda ofisimde oturup sinifimdaki ogrencilerin aldiklari son derece dusuk nottan dolayi mutsuzluklariyla ugrasmaktayim. 3 gun daha diye bekliyorum... Ondan sonra biraz kendime donerim diye umuyorum bakalim. Gonul isterdi ki Montreal'deki son bir kac haftami daha sakin daha eglenerek gecirebilseydim. Ister istemez her sey son ana kaliyor. Evdeki esyalardan kurtulmak vs. Bakalim sonunda ne kadar cope gidecek esyalarin. Dun CD/DVD raflarimi cope attim. Guzel de bir moduldu Ikea'dan. Uzuldum kimsenin istememesine ya da satin almamasina. Sonra Esen dedi ki CD'leri DVD'leri yoktur insanlarin ondan almiyorlardir. Cok eski kafaliyim diye dusundum nostaljiklestim. CD koleksiyonsuz muziksever, DVD koleksiyonsuz sinefil olunur mu oysa ki?
Bir de domuz gribi varmis bakalim Istanbul'a donebilecek miyiz? Donebilirsek Amerika'ya geri girebilecek miyiz? Hayirlisi deyip hayatimiza devam etmekten baska bir secenegimiz yok sanirim cogu zaman.
Bu serbest cagrisim dolu duzensiz ve attention deficit disorder'li blogumla sahalara donus yaptigim icin butun follower'larimdan (2 tanesiniz galiba) ozur dilerim. Bir dahaki blog cok daha guzel olacak.
Bir de bizim muzik blogu var semigodsmusic.blogspot.com ona da bakin arada. Slipknot review'u yaziyom bitmek uzre. Slipknot konseri demisken carsambaya buraya geliyorlar gitsem mi?
Su anda ofisimde oturup sinifimdaki ogrencilerin aldiklari son derece dusuk nottan dolayi mutsuzluklariyla ugrasmaktayim. 3 gun daha diye bekliyorum... Ondan sonra biraz kendime donerim diye umuyorum bakalim. Gonul isterdi ki Montreal'deki son bir kac haftami daha sakin daha eglenerek gecirebilseydim. Ister istemez her sey son ana kaliyor. Evdeki esyalardan kurtulmak vs. Bakalim sonunda ne kadar cope gidecek esyalarin. Dun CD/DVD raflarimi cope attim. Guzel de bir moduldu Ikea'dan. Uzuldum kimsenin istememesine ya da satin almamasina. Sonra Esen dedi ki CD'leri DVD'leri yoktur insanlarin ondan almiyorlardir. Cok eski kafaliyim diye dusundum nostaljiklestim. CD koleksiyonsuz muziksever, DVD koleksiyonsuz sinefil olunur mu oysa ki?
Bir de domuz gribi varmis bakalim Istanbul'a donebilecek miyiz? Donebilirsek Amerika'ya geri girebilecek miyiz? Hayirlisi deyip hayatimiza devam etmekten baska bir secenegimiz yok sanirim cogu zaman.
Bu serbest cagrisim dolu duzensiz ve attention deficit disorder'li blogumla sahalara donus yaptigim icin butun follower'larimdan (2 tanesiniz galiba) ozur dilerim. Bir dahaki blog cok daha guzel olacak.
Bir de bizim muzik blogu var semigodsmusic.blogspot.com ona da bakin arada. Slipknot review'u yaziyom bitmek uzre. Slipknot konseri demisken carsambaya buraya geliyorlar gitsem mi?
4.3.09
Recep İvedik şu anda Başbakan! / T�rkiye / Radikal İnternet
Recep İvedik şu anda Başbakan! / T�rkiye / Radikal İnternet
03/03/2009
Şahan Gökbakar'dan çok tartışılacak sözler. Recep İvedik karakteriyle sinemada izleyici rekorları kıran Şahan Gökbakar, Tempo'ya konuştu
Şahan, "Başbakanımız da Recep İvedik'e çok benziyor. Özellikle Davos çıkışı Recep'i çok andırıyor. Recep İvedik orada olsaydı aynı davranırdı. Hatta fazlasını yapardı. Recep şu anda Başbakan." dedi.
DAVOS'TA NE OLMUŞTU
Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Davos zirvesinde İsrail Cumhurbaşkanı Şimon Peres'le tartışırken çok sinirlenmişti. Sözünü kesen moderatör için sonrasında dövmemek için kendimi zor tuttum açıklamasını yapmıştı.
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
