26.8.09
Philadelphia
1.5.09
Rock yıldızı değil ağır işçiler
Yapılan araştırmaya göre davulcular bir oduncu kadar terliyor, gitar çalanlar boksör kadar yoruluyor
HELSİNKİ - Rock yıldızı olmak birçok gencin hayalini süslerken Finlandiya’da yapılan bir araştırma, konserlerde salonu doldurmaya çalışmanın ve şarkı listelerinin tepelerinde dolaşma stresinin bir rockçıyı fiziki olarak tükettiğini ortaya çıkardı.
Finlandiya İş Yeri Hekimliği Enstitüsü tarafından yapılan ve ülkenin en popüler rock gruplarından punk triosu Apulanta’nın denek olarak kullanıldığı araştırmada, stresin vücuttaki etkisini ölçmek için grup üyeleri üzerinde bir dizi tıbbi test yapıldı. Grup üyelerinin ateşlerini, tansiyonları ve nabızlarını geçen şubatta verdikleri iki konser boyunca ölçerek kayda geçiren doktorlar bu verileri müzisyenlerin normal sağlık verileriyle kıyasladılar. Sonuçta rock yıldızının parıltılı yaşamının, bir ağır işçinin kadar yıpratıcı olduğu görüldü.
Fin araştırmacılar, "Gitarist gibi solistin yaşamı da, kürekle çukur kazan, hamallık yapan veya bilek gücüyle çalışan birisininki kadar dayanılması güç" dediler.
Davulcunun bir oduncu veya bir duvar ustası kadar terlerken, gitarının tellerine tüm gücüyle basan bas gitarcının bir oduncu veya bir boksör kadar yorulduğuna işaret eden araştırmacılar, grup üyelerinin konser sırasında nabızlarının ve vücut sıcaklıklarının çok yükseldiğini belirttiler.
Araştırmada, 90 dakikalık bir konserde grup üyelerinin vücut sıcaklıklarının 38 dereceyi aştığı ve nabızlarının dakikada 128 ve 144 arasında attığı tespit edildi.
Grubun davulcusu 31 yaşındaki Sipe Santapukki, doktorların araştırmalarının, 1991’den bu yana müzik yapan ve bir düzine albüm çıkaran gruplarının şevkini kıramayacağını söyledi. (aa)
Haber muthis de... Davulcunun sevkine hayran oldum :)
27.4.09
Son Gunler
Su anda ofisimde oturup sinifimdaki ogrencilerin aldiklari son derece dusuk nottan dolayi mutsuzluklariyla ugrasmaktayim. 3 gun daha diye bekliyorum... Ondan sonra biraz kendime donerim diye umuyorum bakalim. Gonul isterdi ki Montreal'deki son bir kac haftami daha sakin daha eglenerek gecirebilseydim. Ister istemez her sey son ana kaliyor. Evdeki esyalardan kurtulmak vs. Bakalim sonunda ne kadar cope gidecek esyalarin. Dun CD/DVD raflarimi cope attim. Guzel de bir moduldu Ikea'dan. Uzuldum kimsenin istememesine ya da satin almamasina. Sonra Esen dedi ki CD'leri DVD'leri yoktur insanlarin ondan almiyorlardir. Cok eski kafaliyim diye dusundum nostaljiklestim. CD koleksiyonsuz muziksever, DVD koleksiyonsuz sinefil olunur mu oysa ki?
Bir de domuz gribi varmis bakalim Istanbul'a donebilecek miyiz? Donebilirsek Amerika'ya geri girebilecek miyiz? Hayirlisi deyip hayatimiza devam etmekten baska bir secenegimiz yok sanirim cogu zaman.
Bu serbest cagrisim dolu duzensiz ve attention deficit disorder'li blogumla sahalara donus yaptigim icin butun follower'larimdan (2 tanesiniz galiba) ozur dilerim. Bir dahaki blog cok daha guzel olacak.
Bir de bizim muzik blogu var semigodsmusic.blogspot.com ona da bakin arada. Slipknot review'u yaziyom bitmek uzre. Slipknot konseri demisken carsambaya buraya geliyorlar gitsem mi?
4.3.09
Recep İvedik şu anda Başbakan! / T�rkiye / Radikal İnternet
03/03/2009
Şahan Gökbakar'dan çok tartışılacak sözler. Recep İvedik karakteriyle sinemada izleyici rekorları kıran Şahan Gökbakar, Tempo'ya konuştu
Şahan, "Başbakanımız da Recep İvedik'e çok benziyor. Özellikle Davos çıkışı Recep'i çok andırıyor. Recep İvedik orada olsaydı aynı davranırdı. Hatta fazlasını yapardı. Recep şu anda Başbakan." dedi.
DAVOS'TA NE OLMUŞTU
Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Davos zirvesinde İsrail Cumhurbaşkanı Şimon Peres'le tartışırken çok sinirlenmişti. Sözünü kesen moderatör için sonrasında dövmemek için kendimi zor tuttum açıklamasını yapmıştı.
17.2.09
13.2.09
12.2.09
Basvurular, kabuller, stres ve diger seyler... 2. Bolum
Ancak butun bu surecten de daha sikintili olan kismi butun basvurulari tamamlayip (insallah) zamaninda yerine ulastirdiktan sonra kararlar aciklanana kadar gecen bekleme sureci. Iyi kotu basvurulari yaparken bi milyon tane seyle ugrasmanin ve yetistirememe korkusunun yarattigi stres de olsa her sey insanin kendi elinde. Oysa internette kredi karti numarasi girilip gonder tusuna basildiktan sonra 3-4 sayfalik bir pdf dosyasi disinda bir sey kalmiyor geride. Bilmiyorum bizim sosyolojide mi boyle bu is. Belki daha kantitatif bilimlerin doktora basvurusunda daha kolaydir ama ornegin bizden istedikleri writing sample benim iki yildir sonbahar aylarinin kabusu halinde. Bir donem boyunca ben bu dersin paper'ini basvurular icin yazacagim diyorum ve o yukun altinda istedigimden ya da yapabilecegimden cok daha az kalitede bir sey yazip yolluyorum.
Iste her sey yollandiktan sonra o daha iyi olabilirdi bu daha iyi olabilirdi sikintisi ve her gecen gun acaba bugun mail gelir mi bu aksam ararlar mi bi mektup gelmis midir sorulari insani yavas yavas bogmaya basliyor. Belki ben abartiyorum diyecem ama etrafimda bir kac kisi daha benle ayni durumda. Benim bu yil girdigim ekstra sikintinin sebebiyse biraz baska aslinda. Gerek GRE skorlarim olsun gerek yazdigim SOP olsun gerek bu donem aldigim notlar olsun ben bu sene malesef elimden gelenin en iyisini yaptigimi dusunuyorum. Malesef cunku olasi bir husran karsisinda artik yapabilecegim duzeltebilecegim cok az sey var. Ayrieten bu process'ten ucuncu bir defa gecmeyi becerebilecegime de pek emin degilim.
Insanin butun bir subat mart ayini yaklasik 45 gun 15 dakkada bir mail check edip telefonunun sarji bittiginde bir an once eve ya da en yakin fise kosturarak gecirmesi hic ama hic eglenceli degil. Halbuki ne sacma is degil mi? Mail gelse duracak telefonda arasalar telesekretere mesaj birakirlar ama ben bir an once bilmek istiyorum ne olacak ne bitecek. Seneye hangi eylemde boylamda olacagim. Bir sehirde kalmayi becerebilecek miyim yoksa bana koy yollari mi gozukecek? Gelecek seneki butcem nasil sekillenecek? Bu ve benzeri sorular surekli kafamda ve malesef oyle okullara basvurmusum ki hemen hemen hic biri subatin son haftasindan once kararlarini aciklamiyorlar. Sadece zaten 'ya tutarsa' mantiginda basvurdugum iki okul gordugum kadariyla kararlarini aciklamaya basladi ki zaten onlara girmeyi de beklemiyordum.
Ha bir de hic bahsetmedim degil mi? TheGradCafe.com. Doktora adaylarinin olumcul bagimliligi. Boyle bir site var. Insanlar kabul oldukca siteye yolluyolar bi de forumu var konusup duruyolar. Forumda yazanlarin hepsi imzalarinda soyle bosluklar birakiyor:
Applied:
Accepted:
Rejected:
Waitlisted:
Pezevengin biri var mesela Applied'a yazmis bi 15 tane her gecen gun Accepted'a yeni birini ekliyo... Tabi ben Harvard, Berkeley, Chicago, vs. gordukce deliriyorum...
Bu sene karar vermistim girmeyecem siteye hic diye ama once Harvard erken haber veriyodu ne zaman veriyomus diye bakayim derken devami da geldi tabi... Simdilik bana donen resmi bir sey yok... Resmilesene kadar da sevinip uzulme niyetinde degilim ama onumuzdeki hafta icinde 2 kotu 1 iyi haber umuyorum bakalim neler olacak...
Ben seneye NY'de ya da PA'da olmak istiyorum... Nasilsa bu sorunun cevabini en azindan Mart'in ilk haftasina kadar ogrenemeyecegim... Onumuzdeki 4 hafta biraz yavas gececek... Lost'un adasinin koordinatlarini bulan olursa bana haber versin bi constant bulup yola cikayim hizlanir belki biraz isler :)
Anlayana not: BSG > LOST
hatta... Adama'lar olmez, Galactica Bolunmez! Betilistan sen bizim her seyimizsin!
Posts
